Κουμμουνισμός και καπιταλισμός …. δυο όψεις του ίδιου νομίσματος
Έχουμε χωρίσει την κοινωνία και τους ανθρώπους σε τάξεις ,και ομάδες .
Σε πλούσιους .μεσαίους και φτωχούς .
Το πολιτικό σύστημα επίσης έχει προσαρμοστεί σε αυτό τον διαχωρισμό πολύ εύκολα, δημιουργώντας τα αντίστοιχα κόμματα ,που απευθύνονται σε αυτές τις τάξεις και ομάδες .
Αυτό που γίνετε εδώ και δεκαετίες , είναι να ισχυροποιούνται οι διαφορές , και να αναδεικνύονται οι αντιπαλότητες μεταξύ των τάξεων .
Οι αριστεριστές οι κουμουνιστές δηλαδή , προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες κυρίως χαμηλής σχετικά οικονομικής επιφάνειας , ότι είναι αδικημένοι και κακομοίρηδες και ότι για την κατάντια τους φταίει ο καπιταλισμός και η πλουτοκρατία ….και φυσικά ότι μόνο με αγώνες [ κλείνοντας δρόμους και λιμάνια η καταστήματα κλπ] θα μπορέσουν να πιέσουν τις κυβερνήσεις και τελικά να ξεφύγουν από την φτώχια τους .
Τα δεξιά κόμματα απευθύνονται κυρίως στους καπιταλιστές, υποστηρίζοντας το κεφάλαιο και τον πλουτισμό .
Αυτοί φοβούνται μην χάσουν αυτά που έχουν , και έτσι φτιάχνουν ομάδες ασφάλειας και καταστολής ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν τους αγώνες των αριστεριστών, αλλά και κάθε επίδοξο κλέφτη .
Φυσικά οι περισσότεροι καπιταλιστές θεωρούν τους πολίτες σαν αναλώσιμα εργαλεία πλουτισμού .
Τελικά αυτός ο τρόπος σκέψης και δράσης αυτών των αντίθετων ομάδων είναι και η αιτία που το σύστημα συνεχίζει να υπάρχει, με αυτή την αντιπαλότητα στηρίζετε το σύστημα, αυτός είναι ο τρόπος που το σημερινό υπό κατάρρευση χρηματοοικονομικό σύστημα τρέφεται . ότι αντιμάχεσαι….. επιμένει [ Καρλ Γιουνγκ ]
Το σύστημα έχει ανάγκη τους αριστεριστές και τους δεξιούς, κεντρώους κλπ για να υπάρχει .
Αριστεροί και δεξιοί είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος .
Δεν είμαι ειδικός αναλυτής του πολιτικού συστήματος αλλά δεν χρειάζεται να είμαι, έχω μπουχτίσει από αναλύσεις ειδικών που μας έχουν φλομώσει στις βλακείες και συνεχίζουν φυσικά να το κάνουν .
Τους έχω παρακολουθήσει για χρόνια …και τελικά μπόρεσα να διακρίνω τον εγκλωβισμό μου μέσα στις θεωρίες τους, την αντίθεση και τον κακός εννοούμενο ανταγωνισμό, το αρρωστημένο πάθος για δύναμη και εξουσία ….
Και αντιλήφτηκα το βαρετό παιχνίδι που επιτέλους πρέπει να αλλάξει ..
Έτσι λοιπόν άσχετα με το τη λέει ο κομουνισμός, εγώ τον καταλαβαίνω σαν μια ιδέα η μια θεωρεία που πιστεύει ότι ο κόσμος θα ήταν καλύτερος αν ο πλούτος ήταν κατανεμημένος ισόποσα σε όλους τους ανθρώπους .
Σωστό και δίκαιο !!!!
Αλλά αυτό είναι και ………… η χαρά του τεμπέλη …….
Από την άλλη μεριά ο καπιταλισμός υποστηρίζει την ελευθερία, αν κάποιος επιθυμεί να έχει περισσότερα είναι ελεύθερος να το πράξει και είναι δικαίωμα του .
Και αυτό επίσης είναι σωστό και δίκαιο …!!!
Αλλά όμως και αυτό είναι η χαρά του κερδοσκόπου .
Οι υποστηρικτές του καπιταλιστικού συστήματος είχαν την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαν να ελέγξουν τον πλούτο στον πλανήτη και με κάποιο τρόπο να επιβάλουν το σύστημα τους .
Αυτό δεν μπόρεσε να γίνει διότι δεν συναίνεσε η πλειοψηφία των ανθρώπων, ή η κρίσιμη μάζα δεν το επέτρεψε, [ όχι φυσικά κουμμουνισμός με τους αγώνες του ]
και αν αυτός ο έλεγχος κράτησε μερικά χρόνια τώρα αρχίζει και καταρρέει, όπως πριν από λίγο κατέρρευσαν τα κομουνιστικά καθεστώτα. .
Τώρα πλέον ο κάθε πολίτης ξεχωριστά οφείλει να επανεκτίμησή τη στάση του, την δράση του σε σχέση με τον εαυτό του και τους συμπολίτες του .
Φυσικά το ίδιο ισχύει και για τις ακραίες ομάδες [ αναρχικούς, αντιεξουσιαστες, τρομοκράτες ,ακροδεξιούς, και εθνικιστές ] αυτοί μάλιστα θα έλεγα ότι στηρίζουν το σύστημα με νύχια και με δόντια…απεγνωσμένα..!!! ……..Κάθε κόμμα, κάθε κοινωνική ομάδα, σύλλογος ή σωματείο έχει τα δικά του συμφέροντα και προσπαθεί να εξυπηρετήσει αυτά τα συμφέροντα και σκοπούς,χωρίς να κοιτά αν αυτά τα συμφέροντα που υποστηρίζει εξυπηρετούν και το ευρύτερο σύνολο …….
Αυτό είναι που μαστίζει τη γη και την ανθρωπότητα δεκάδες χρόνια ….καθώς κάθε μεμονωμένη ομάδα, κοινωνική, κομματική, ή οικογενειακή, κοιτά μόνο το μικρό της σύνολο χωρίς να αντιλαμβάνεται, αν επιβαρύνει ή ωφελεί η δράση της το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο . Και χωρίς τελικά να είναι ικανή να αντιληφτεί το πώς αυτή η επίδραση που ασκεί, τελικά καθορίζει την πορεία όλων των ανθρώπων αλλά και την δική της ….. …[ απόσπασμα απο ... www.kryon.gr ]
Η δημοκρατία δεν κόβεται σε τεμάχια και δεν υποστηρίζει ομάδες και κόμματα …
Είναι η ίδια …….για όλους.
Αν αλλάξουμε νοοτροπία και ξεφύγουμε από την αντιπαλότητα και τις αντιθέσεις τότε μόνο θα μπορέσουμε να απολαύσουμε αυτό το υπέρτατο αγαθό …
Αν όχι……. η δημοκρατία θα είναι μια κενή λέξη,χωρίς σημασία, που θα την σέρνουμε και θα την χρησιμοποιούμε σαν δικαιολογία για να διεκδικούμε μόνο για τον εαυτό μας και τον μικρό μας περίγυρο αδιαφορώντας για τους συνανθρώπους μας.
Αλλαγή νοοτροπίας…..!!!
είναι εφικτό !!!!! είδη έχει ξεκινήσει …. !!!
One thought on “Κουμμουνισμός και καπιταλισμός …. δυο όψεις του ίδιου νομίσματος”
Επιτέλους,κάποιοι ξυπνούν…
Ομως κάποιοι επίσης γνωρίζαμε εδώ και χρόνια πως το σύστημα παράγει και αναπαράγει , απο την μια,την Κομμουνιστική Δημοκρατία και απο την άλλη την Καπιταλιστική… Το γνωρίζουμε,και το φωνάζουμε… Αλλά πάντα επικρατούσαν, η ανθρώπινη ανασφάλεια και ο φόβος που καθοδηγούν μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες ατόμων στήν ανάγκη να πιαστούν απο κάπου… Είτε αυτό είναι ένα κόμμα,είτε μια ομάδα ,είτε μια κλίκα κλπ… Ακόμα και απο απλές λέξεις και κουβέντες…
Στήν εποχή μας βιώνουμε την πλέον τρομοκρατική επίθεση που έχει δεχθεί ποτέ ο άνθρωπος απο το σύστημα,στα πλαίσια της αναμενόμενης κατάρρευσής του… Απο τα ΜΜΕ μέχρι και τον τελευταίο πολιτικάντη, εξαπολύεται καθημερινά σφοδρή επίθεση απο τους μέν στους δε, παίρνοντας αφορμή απο την πιό ηλίθια πράξη τους ή κουβέντα τους…
Και μείς καθόμαστε και ακούμε τους δήθεν καυγάδες τους,για το ποιός απ΄όλους επικρατήσει…
Η κάθε πλευρά έχει τον τρόπο της να πείσει… Ακόμα και ο πλέον αναρχοαυτόνομος αυτού του κόσμου,θα βρεί μια αφορμή για να επιτεθεί στό σύστημα του οποίου είναι μέλος… Και το υπηρετεί θαυμάσια,βοηθώντας το να αναπαράγεται μέσα απο την αντιπαλότητά του… Στην πλειοψηφία μας όλοι μας έχουμε εξοικειωθεί τόσο πολύ και σε τέτοιο βαθμό,που μοιάζει να είμαστε εθισμένοι με το σύστημα… Σε πολλές περιπτώσεις δεν τολμά κάποιος απο μας να σκεφθεί κάν την περίπτωση να ζήσει χωρίς αυτήν την αντιπαλότητα… Τόσο εθισμένοι είμαστε που χαρακτηρίζουμε γραφικούς εκείνους που το απαξιώνουν…
Είμαι ένας απο εκείνους που το κάνουν μονίμως αυτό… Αρκετοί όμως απο όσους με περιτριγύριζαν,με έστειναν στον τοίχο για τις επιλογές μου ως απαξιωτής και αμφισβητίας του συστήματος…Κάποιοι απο αυτούς ήταν οι γραφικοί που ακόμα μέσα τους κουβαλούσαν κατάλοιπα του συστήματος…
Σήμερα,ύστερα απο χρόνια δράσης και αντίδρασης,συνεχίζω να στήνομαι στον τοίχο απο πολλούς… Είναι αυτοί που επιμένουν να συντηρούν μια αντιπαλότητα που τους επιτρέπει να αυτοπροβάλλονται οι ίδιοι αλλά κυρίως για να κρατιούνται απο κάπου… Δεν τους αδικώ… Ο φόβος ,η ανασφάλεια,ο τρόμος,είναι κακοί σύμβουλοι του ανθρώπου… Αυτό, εκείνοι που το ξέρουν,το χρησιμοποιούν ως όπλο τους για να πείσουν… Δεν έχει σημασία απο ποιά πλευρά της κομματικής ή της πολιτικής διαφωνίας βρίσκεσαι… Στόχος και σκοπός είναι η αναπαραγωγή αυτής της αντιπαλότητας και βέβαια,όσο φτωχότερος είσαι,τόσο ευκολότερα πείθεσαι… Βασικά και πλούσιος αν είσαι πάλι πείθεσαι εύκολα… Και σε αυτήν την περίπτωση ο φόβος,η ανασφάλεια,ο τρόμος ,πετυχαίνουν το αποτέλεσμα…
Εμείς ως θεατές,παρακολουθούμε αυτήν την διαμάχη και άλλοτε συμφωνούμε με τους μέν άλλοτε συμφωνούμε με τους δε, χωρίς ποτέ να συνειδητοποιούμε τι κάνουμε και πως φερόμαστε ,και άλλοτε είμαστε με τους μέν,άλλοτε με τους δε… Ανάλογα το πώς έχουμε πεισθεί…
Δεν διαφωνώ πως υπάρχουν μαέστροι του είδους… Είναι ικανοί ακόμα και σε πραγματικό πόλεμο με πραγματικά πυρά να σε οδηγήσουν,για να πειστείς… Δηλαδή,είναι ικανοί να διαιωνίζουν μια αντιπαλότητα που ωφελεί μόνον τους ίδιους,είτε για να κρατούν μια πολιτκή καρέκλα,είτε να κρατούν μια επιχειρηματική καρέκλα,είτε, εν πάσει περιπτώσει απο κάπου να κρατιούνται…Αυτό που ονομάζουν οι ίδιοι ,φιλοδοξία είναι στήν πραγματικότητα ανασφάλεια… Κάποιες φορές το ομολογούν και οι ίδιοι αλλά εμείς άλλα ακούμε και άλλα καταλαβαίνουμε… Αναρωτιέσαι για τί πράγμα προσπαθούν να σε πείσουν… Μα για να συνεχίζεις να συμμετέχεις σε αυτήν την ανοησία… Δεν τους απασχολεί με ποιανού μέρος θα είσαι… Αρκεί να συμβάλλεις στήν αναπαραγωγή του συστήματος… Και όσο περνάει ο καιρός,σου καθορίζουν και την θέση απο την οποία θα συμβάλλεις… Μπορεί να είσαι ένας φτωχός και ξέρει ο επιχερηματίας πχ, που σε έχει προσλάβει ,πως σε μια απεργία θα απεργήσεις αλλά σε προσλαμβάνει και μάλιστα σε μια θέση εργασίας που εσύ να την θεωρείς τιμητική διάκριση.Αν απεργείς κιόλας ακόμα καλύτερα κι αν παρασύρεις και άλλους μαζί σου να το κάνουν είσαι ο ιδανικός υπάλληλος…Γιατί έτσι ,συνεχίζεται η διαφωνία φτωχών – πλούσιων και δεν δίνουμε σημασία στίς πραγματικές μας ανάγκες αλλά και στους πραγματικούς στόχους και σκοπούς αυτής της μόνιμης διαφωνίας…
Διαίρειν και βασίλευε είναι μια πανάρχαια αντίληψη… Τους ακούμε που δήθεν θέλουν να βάλουν τα πράγματα σε τάξη,στα πλαίσια μιας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας που θα νιώθει ασφαλής αλλά που στήν πραγματικότητα θα έχουν θέση σε αυτήν μόνον εκείνοι που συμφωνούν και συμβάλλουν στήν αναπαραγωγή του συστήματος…Και το σύστημα παράγει και αναπαράγει τις ποσότητες νοοτροπιών που χρειάζεται για να συντηρείται η αντιαπαλότητα… Αν πχ χρειάζονται περισσότεροι φτωχοί, τους δημιουργεί… Αν χρειάζεται περισσότερους πλούσιους επίσης τους δημιουργεί… Αρκεί να διατηρούνται οι ισορροπίες… Και η διαμάχη καλά κρατεί… Οπως καλά κρατούν και οι αρχηγίσκοι τέτοιων προσπαθειών…
Συναίνεση σε αυτό,δεν θα βρείς… Να συναινέσουμε εγώ και κάποιοι άλλοι στήν αναγνώριση και στήν υποστήριξη αρχηγίσκων και καθοδηγητών που μας παρακινούν να αφήσουμε στήν άκρη νοοτροπίες του παρελθόντος για να εγκαταστήσουμε άλλες καινούργιες,βασισμένες σε άλλες αντιλήψεις και θεωρίες με πιθανό θετικό αποτέλεσμα, δεν πρόκειται… Πρόκειται για παγίδα ομαδοποίησης που κάποιοι επιτήδειοι πάλι θα την χρησιμοποιήσουν για να δημιουργήσουν αντιπαλότητες με άλλη μορφή… Οσο ο άνθρωπος αισθάνεται ανασφαλής ,ανήμπορος,αβοήθητος απέναντι στο περιβάλλον του, πάντα θα στρέφεται πρός την ομαδοποίηση που του εξασφαλίζει μια σιγουριά και μια ασφάλεια ο,τι δεν είναι μόνος του απέναντι στήν φύση και στον κόσμο που ζεί… Το ζήτημα είναι να ξεπεράσει ο άνθρωπος αυτούς τους φόβους και τις ανασφάλειές του για να μπορέσει να ζήσει ειρηνικά,δίκαια και ελεύθερα…
Μιλάμε για πραγματική ελευθερία και όχι για καθοδηγούμενη ή φανταστική… Στίς μέρες μας ζούμε επιβεβλημμένη ελευθερία ή φαντασιώσεις…
Η μοναξιά του καθένα μας είναι τόσο απέραντη που κάθε σκέψη που περνάει απο το μυαλό μας ,νομίζουμε πως είναι ελεύθερη… Ομως είναι συνέπεια της απέραντης δικής μας μοναξιάς… Μήν παραγνωρίσεις και μήν μπερδευτείς…
Και γω μαζί σου…
Επιτέλους,κάποιοι ξυπνούν…
Ομως κάποιοι επίσης γνωρίζαμε εδώ και χρόνια πως το σύστημα παράγει και αναπαράγει , απο την μια,την Κομμουνιστική Δημοκρατία και απο την άλλη την Καπιταλιστική… Το γνωρίζουμε,και το φωνάζουμε… Αλλά πάντα επικρατούσαν, η ανθρώπινη ανασφάλεια και ο φόβος που καθοδηγούν μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες ατόμων στήν ανάγκη να πιαστούν απο κάπου… Είτε αυτό είναι ένα κόμμα,είτε μια ομάδα ,είτε μια κλίκα κλπ… Ακόμα και απο απλές λέξεις και κουβέντες…
Στήν εποχή μας βιώνουμε την πλέον τρομοκρατική επίθεση που έχει δεχθεί ποτέ ο άνθρωπος απο το σύστημα,στα πλαίσια της αναμενόμενης κατάρρευσής του… Απο τα ΜΜΕ μέχρι και τον τελευταίο πολιτικάντη, εξαπολύεται καθημερινά σφοδρή επίθεση απο τους μέν στους δε, παίρνοντας αφορμή απο την πιό ηλίθια πράξη τους ή κουβέντα τους…
Και μείς καθόμαστε και ακούμε τους δήθεν καυγάδες τους,για το ποιός απ΄όλους επικρατήσει…
Η κάθε πλευρά έχει τον τρόπο της να πείσει… Ακόμα και ο πλέον αναρχοαυτόνομος αυτού του κόσμου,θα βρεί μια αφορμή για να επιτεθεί στό σύστημα του οποίου είναι μέλος… Και το υπηρετεί θαυμάσια,βοηθώντας το να αναπαράγεται μέσα απο την αντιπαλότητά του… Στην πλειοψηφία μας όλοι μας έχουμε εξοικειωθεί τόσο πολύ και σε τέτοιο βαθμό,που μοιάζει να είμαστε εθισμένοι με το σύστημα… Σε πολλές περιπτώσεις δεν τολμά κάποιος απο μας να σκεφθεί κάν την περίπτωση να ζήσει χωρίς αυτήν την αντιπαλότητα… Τόσο εθισμένοι είμαστε που χαρακτηρίζουμε γραφικούς εκείνους που το απαξιώνουν…
Είμαι ένας απο εκείνους που το κάνουν μονίμως αυτό… Αρκετοί όμως απο όσους με περιτριγύριζαν,με έστειναν στον τοίχο για τις επιλογές μου ως απαξιωτής και αμφισβητίας του συστήματος…Κάποιοι απο αυτούς ήταν οι γραφικοί που ακόμα μέσα τους κουβαλούσαν κατάλοιπα του συστήματος…
Σήμερα,ύστερα απο χρόνια δράσης και αντίδρασης,συνεχίζω να στήνομαι στον τοίχο απο πολλούς… Είναι αυτοί που επιμένουν να συντηρούν μια αντιπαλότητα που τους επιτρέπει να αυτοπροβάλλονται οι ίδιοι αλλά κυρίως για να κρατιούνται απο κάπου… Δεν τους αδικώ… Ο φόβος ,η ανασφάλεια,ο τρόμος,είναι κακοί σύμβουλοι του ανθρώπου… Αυτό, εκείνοι που το ξέρουν,το χρησιμοποιούν ως όπλο τους για να πείσουν… Δεν έχει σημασία απο ποιά πλευρά της κομματικής ή της πολιτικής διαφωνίας βρίσκεσαι… Στόχος και σκοπός είναι η αναπαραγωγή αυτής της αντιπαλότητας και βέβαια,όσο φτωχότερος είσαι,τόσο ευκολότερα πείθεσαι… Βασικά και πλούσιος αν είσαι πάλι πείθεσαι εύκολα… Και σε αυτήν την περίπτωση ο φόβος,η ανασφάλεια,ο τρόμος ,πετυχαίνουν το αποτέλεσμα…
Εμείς ως θεατές,παρακολουθούμε αυτήν την διαμάχη και άλλοτε συμφωνούμε με τους μέν άλλοτε συμφωνούμε με τους δε, χωρίς ποτέ να συνειδητοποιούμε τι κάνουμε και πως φερόμαστε ,και άλλοτε είμαστε με τους μέν,άλλοτε με τους δε… Ανάλογα το πώς έχουμε πεισθεί…
Δεν διαφωνώ πως υπάρχουν μαέστροι του είδους… Είναι ικανοί ακόμα και σε πραγματικό πόλεμο με πραγματικά πυρά να σε οδηγήσουν,για να πειστείς… Δηλαδή,είναι ικανοί να διαιωνίζουν μια αντιπαλότητα που ωφελεί μόνον τους ίδιους,είτε για να κρατούν μια πολιτκή καρέκλα,είτε να κρατούν μια επιχειρηματική καρέκλα,είτε, εν πάσει περιπτώσει απο κάπου να κρατιούνται…Αυτό που ονομάζουν οι ίδιοι ,φιλοδοξία είναι στήν πραγματικότητα ανασφάλεια… Κάποιες φορές το ομολογούν και οι ίδιοι αλλά εμείς άλλα ακούμε και άλλα καταλαβαίνουμε… Αναρωτιέσαι για τί πράγμα προσπαθούν να σε πείσουν… Μα για να συνεχίζεις να συμμετέχεις σε αυτήν την ανοησία… Δεν τους απασχολεί με ποιανού μέρος θα είσαι… Αρκεί να συμβάλλεις στήν αναπαραγωγή του συστήματος… Και όσο περνάει ο καιρός,σου καθορίζουν και την θέση απο την οποία θα συμβάλλεις… Μπορεί να είσαι ένας φτωχός και ξέρει ο επιχερηματίας πχ, που σε έχει προσλάβει ,πως σε μια απεργία θα απεργήσεις αλλά σε προσλαμβάνει και μάλιστα σε μια θέση εργασίας που εσύ να την θεωρείς τιμητική διάκριση.Αν απεργείς κιόλας ακόμα καλύτερα κι αν παρασύρεις και άλλους μαζί σου να το κάνουν είσαι ο ιδανικός υπάλληλος…Γιατί έτσι ,συνεχίζεται η διαφωνία φτωχών – πλούσιων και δεν δίνουμε σημασία στίς πραγματικές μας ανάγκες αλλά και στους πραγματικούς στόχους και σκοπούς αυτής της μόνιμης διαφωνίας…
Διαίρειν και βασίλευε είναι μια πανάρχαια αντίληψη… Τους ακούμε που δήθεν θέλουν να βάλουν τα πράγματα σε τάξη,στα πλαίσια μιας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας που θα νιώθει ασφαλής αλλά που στήν πραγματικότητα θα έχουν θέση σε αυτήν μόνον εκείνοι που συμφωνούν και συμβάλλουν στήν αναπαραγωγή του συστήματος…Και το σύστημα παράγει και αναπαράγει τις ποσότητες νοοτροπιών που χρειάζεται για να συντηρείται η αντιαπαλότητα… Αν πχ χρειάζονται περισσότεροι φτωχοί, τους δημιουργεί… Αν χρειάζεται περισσότερους πλούσιους επίσης τους δημιουργεί… Αρκεί να διατηρούνται οι ισορροπίες… Και η διαμάχη καλά κρατεί… Οπως καλά κρατούν και οι αρχηγίσκοι τέτοιων προσπαθειών…
Συναίνεση σε αυτό,δεν θα βρείς… Να συναινέσουμε εγώ και κάποιοι άλλοι στήν αναγνώριση και στήν υποστήριξη αρχηγίσκων και καθοδηγητών που μας παρακινούν να αφήσουμε στήν άκρη νοοτροπίες του παρελθόντος για να εγκαταστήσουμε άλλες καινούργιες,βασισμένες σε άλλες αντιλήψεις και θεωρίες με πιθανό θετικό αποτέλεσμα, δεν πρόκειται… Πρόκειται για παγίδα ομαδοποίησης που κάποιοι επιτήδειοι πάλι θα την χρησιμοποιήσουν για να δημιουργήσουν αντιπαλότητες με άλλη μορφή… Οσο ο άνθρωπος αισθάνεται ανασφαλής ,ανήμπορος,αβοήθητος απέναντι στο περιβάλλον του, πάντα θα στρέφεται πρός την ομαδοποίηση που του εξασφαλίζει μια σιγουριά και μια ασφάλεια ο,τι δεν είναι μόνος του απέναντι στήν φύση και στον κόσμο που ζεί… Το ζήτημα είναι να ξεπεράσει ο άνθρωπος αυτούς τους φόβους και τις ανασφάλειές του για να μπορέσει να ζήσει ειρηνικά,δίκαια και ελεύθερα…
Μιλάμε για πραγματική ελευθερία και όχι για καθοδηγούμενη ή φανταστική… Στίς μέρες μας ζούμε επιβεβλημμένη ελευθερία ή φαντασιώσεις…
Η μοναξιά του καθένα μας είναι τόσο απέραντη που κάθε σκέψη που περνάει απο το μυαλό μας ,νομίζουμε πως είναι ελεύθερη… Ομως είναι συνέπεια της απέραντης δικής μας μοναξιάς… Μήν παραγνωρίσεις και μήν μπερδευτείς…
Και γω μαζί σου…